Helemaal klaar met die strobouw!

Vandaag neem ik jullie mee in mijn strobouw avontuur. Ik rep er al jaren over en nu was het eindelijk zover. David ging zijn eigen stal bouwen van strobalen, kreeg ik al repliek toegediend.
En ja, ik ben eigenwijs dus dan moet je ook zelf op de blaren zitten. Daarom heb ik het uiteindelijk helemaal zelf gedaan. Niet dat ik geen hulp aangeboden kreeg, ik wees het resoluut af. Hoe kan je iemand laten helpen als je zelf nog niet weet hoe het werkt en wat je eigenlijk aan het doen bent 😉
Vroeg op in een ijskoude slaapkamer (tweede nacht met de schuifpui open om van het vocht in huis af te komen) en hoppa direct aan de slag. Balen er in en dan met de auto (waar het ijs aan de binnenkant staat) naar de Boels voor een kettingzaag. Ik had er al eens één geleend maar die was op benzine en nu we er wonen is dat een minder goed idee. Zeker achteraf gezien als je weet dat het scheerwerk ruim 3 uur duurt.

De stro zit er eindelijk in, erg blij mee dat het klaar is. Nu begrijp ik waarom het altijd door grote groepen – vrijwilligers – wordt gedaan. Het is gewoon enorm arbeidsintensief.

Best een bergje komt er van zo een klein hoekje, dat voorspelt veel voor de rest.

Om de meter onderhoud, ketting olie en aandraaien.

Ecologisch ‘my ass’! Het stof dat van het stro afkomt is venijnig en doet je luchtpijp branden. Ik wordt er zonder stofkap misselijk van. Je ziet hier hoe zwart mijn mondkapje is, zegt genoeg. Als er straks Leem overheen zit is het natuurlijk prima en stoft het niet meer, dus hoppa gewoon blik op de horizon en GAAN!

Alles is geschoren, het is ondertussen drie uur in de middag en ik heb buiten 2 broodjes uit het vuistje vanaf 7:30 doorgewerkt. De leemstuc moet er nog op en dat is pas echt zwaar werk. Mijn handjes trillen van de kettingzaag manoeuvreren en de knop ingedrukt houden 😉

En dan net voor het eten zit het leem op de eerste wand.

En om 22:30 heb ik alle randjes gedaan en er motieven in gedrukt zodat de volgende laag beter hecht. Ik zou zeggen proost, op een leemdag van 15,5 uur 😉 (check hoe blij ik ben hieronder nadat ik heb gedouched, wat een stof zeg!!!!)

PS: niet opgenomen in dit verhaal zijn de kanonnades van J en mij over het stof, tegen het stof en tegen elkaar. Het poetswerk om al het stof op te ruimen. Waar we uiteindelijk ook onze zondag aan zullen besteden. De goedheiligman kan toch niet in een stoffig huis langskomen vind je ook niet?